آشنایی با پرولین مش ۱۱*۶

مش جراحی محصولی بافته شده از نخ با جنس‌های مختلف می‌باشد که برای ترمیم فتق (هرنی) استفاده می‌شود. در میان انواع مش‌های جراحی، پرولین مش یکی از پرکاربردترین محصولات است که به دلیل استحکام بالا، انعطاف‌پذیری و زیست سازگاری عالی در بسیاری از جراحی‌های ترمیم فتق مورد استفاده قرار می‌گیرد. پرولین مش‌ها در ابعاد مختلف تولید می‌شوند تا پزشک متناسب با شرایط بیمار بهترین سایز را انتخاب کند. پرولین مش ۱۱*۶ سانتی‌متر یکی از رایج‌ترین اندازه‌ها به شمار می‌آید. در ادامه این مطلب با مش‌های جراحی مورد استفاده در عمل ترمیم فتق بیشتر آشنا خواهید شد.

فتق یا هرنی چیست؟

فتق به بیرون‌زدگی یک بافت یا اندام داخلی از محل طبیعی خود گفته می‌شود که معمولاً در اثر ضعف یا پارگی دیواره عضلانی یا بافت همبند ایجاد می‌گردد. در نتیجه این بیرون‌زدگی، توده‌ای در زیر پوست ظاهر می‌شود که ممکن است قابل لمس یا مشاهده باشد.

اندازه فتق‌ها می‌تواند از یک برجستگی کوچک تا توده‌ای بزرگ متغیر باشد. در برخی موارد، فتق بدون درد و ناراحتی است، اما گاهی اوقات مخصوصاً هنگام انجام فعالیت‌های بدنی، بلند کردن اجسام یا سرفه می‌تواند باعث درد، فشار یا سوزش شود.

برای آشنایی بیشتر با این بیماری مقاله فتق چیست؟ چگونه درمان می‌شود؟ را مطالعه بفرمایید.

انواع فتق

فتق‌ها بسته به محل بروز و نوع بافت درگیر، انواع مختلفی دارند. شایع‌ترین انواع فتق عبارتند از:

• فتق کشاله ران (اینگوینال): شایع‌ترین نوع فتق است که در ناحیه کشاله ران ایجاد می‌شود؛ زمانی که بخشی از احشاء شکمی از طریق یک نقطه ضعیف در دیواره عضلانی کشاله ران بیرون بزند.
• فتق ران (فمورال): در قسمت فوقانی ران و از سمت عضلات به سمت سطح پوست رخ می‌دهد و معمولاً در زنان شایع‌تر است.
• فتق ناشی از برش جراحی: در محل برش جراحی و بیشتر در شکم اتفاق می‌افتد.
• فتق شکم: در هر قسمت از دیواره شکم ممکن است رخ دهد و معمولاً به صورت برجستگی قابل مشاهده ظاهر می‌شود.
• فتق ناف: در اطراف ناف اتفاق می‌افتد و اغلب در نوزادان یا در افرادی که فشار داخل شکمی بالایی دارند، مشاهده می‌شود.
• فتق اپی‌گاستر: در ناحیه بین سینه و ناف (خط میانی بالای شکم) رخ می‌دهد.
• فتق هیاتال: در داخل شکم در امتداد قسمت فوقانی شکم (دیواره دیافراگم) ایجاد می‌شود.

دلایل ایجاد فتق

پیش از معرفی محصول پرولین مش بهتر است کمی با دلایل ایجاد فتق آشنا شوید. زمانی که در دیواره عضلانی یا بافت همبند یک اندام، ضعف یا پارگی وجود داشته باشد و همزمان فشار داخلی در آن ناحیه افزایش پیدا کند، جداره به تدریج باز شده و بخشی از احشاء بدن داخل این قسمت باز شده قرار می‌گیرند و حتی از آن عبور می‌کنند. در نتیجه، فتق یا هرنی ایجاد می‌شود.

فتق ممکن است از بدو تولد وجود داشته باشد یا در اثر عوامل مختلف در طول زندگی ایجاد شود. به طور کلی، هر عاملی که باعث افزایش فشار داخل اندام‌‌ها گردد، می‌تواند باعث ایجاد فتق شود. از جمله عوامل مؤثر در ایجاد فتق می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• بلند کردن اجسام سنگین
• انجام فعالیت‌ها یا حرکات ورزشی نادرست
• سرفه یا عطسه مداوم
• چاقی و اضافه وزن
• تغذیه نامناسب
• یبوست مزمن
• فشارهای مکرر که موجب تضعیف تدریجی دیواره‌های عضلانی و بافت همبند می‌شوند.

مش جراحی چیست؟

مش جراحی (Surgical Mesh) محصولی توری مانند است که برای ترمیم و تقویت بافت‌های ضعیف یا پاره شده در ناحیه فتق به کار می‌رود. این مش‌ها از پلیمرهای زیست سازگار ساخته می‌شوند و بسته به نوع کاربرد، ممکن است غیرقابل جذب یا قابل جذب باشند.

در عمل جراحی ترمیم فتق، زمانی که بخشی از دیواره عضلانی ضعیف یا پارگی شده، جراح مش را روی ناحیه آسیب دیده قرار می‌دهد تا به عنوان لایه‌ای تقویتی و نگهدارنده عمل کند. این شبکه توری، بافت اطراف را پشتیبانی کرده و از بیرون‌زدگی مجدد احشاء جلوگیری می‌کند.

در واقع با گذشت زمان، سلول‌ها درون منافذ مش رشد کرده و با آن یکی می‌شوند. به این ترتیب، استحکام طبیعی دیواره بازسازی می‌شود و خطر بازگشت فتق به حداقل می‌رسد.

چه موادی برای ساخت مش جراحی استفاده می‌شود؟

در گذشته، مش‌های جراحی از نخ‌های پلی‌استری تولید می‌شدند و با نام مرسلین عرضه می‌گردیدند. این مش‌ها انعطاف‌پذیری بالا و استحکام متوسطی داشتند. با پیشرفت تکنولوژی، مش‌های مونوفیلامنت (تک رشته‌ای) از پلی‌پروپیلن خالص با گرید پزشکی تولید شدند که به نام پرولین مش (Prolene Mesh) شناخته می‌شوند و جایگزین مش‌های پلی‌استری شدند.

پلی‌پروپیلن سازگاری بیشتری با بدن دارد و کمترین میزان حساسیت بافتی را ایجاد می‌کند. علاوه بر این، مقاومت شیمیایی آن نسبت به ترکیبات موجود در خون و ترشحات بدن بالاتر است، بنابراین دوام و استحکام بیشتری نسبت به مش‌های قدیمی دارد.

برای کسب اطلاعات بیشتر و مقایسه انواع مش‌های جراحی می‌توانید مقاله انواع مش جراحی برای درمان فتق را مطالعه کنید.

چرا جراحان در عمل ترمیم فتق از پرولین مش استفاده می کنند؟

دلیل اصلی استفاده جراحان از پرولین مش، کاهش خطر بازگشت فتق است. پیش از معرفی مش‌های جراحی، بازگشت فتق یکی از شایع‌ترین عوارض بعد از عمل ترمیم فتق بود و بسیاری از بیماران نیاز به جراحی مجدد پیدا می‌کردند. در حالیکه پس از استفاده گسترده از مش‌های جراحی، بازگشت فتق به شدت کاهش پیدا کرد.

پرولین مش با ارائه خواص مکانیکی مشابه بافت‌های طبیعی بدن مانند فاسیا و تاندون، نقش تقویت‌کننده برای دیواره ضعیف شده ایفا می‌کند و از بیرون‌زدگی مجدد احشاء جلوگیری می‌نماید. علاوه بر این، استحکام، انعطاف‌پذیری و سازگاری بالای پلی‌پروپیلن باعث می‌شود که پرولین مش یکی از انتخاب‌های اولیه جراحان برای ترمیم مطمئن و بادوام فتق باشد.

انواع پرولین مش

با توجه به اینکه فتق‌ها می‌توانند در اندام‌های مختلفی ایجاد شوند و سایزهای گوناگونی داشته باشند، پرولین مش‌ها در سایزهای متنوع تولید می‌شوند تا جراح بتواند مناسب‌ترین اندازه را متناسب با هر مورد انتخاب و استفاده کند.

از رایج‌ترین سایزهای تولید شده توسط اکثر شرکت‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• پرولین مش ۱۱*۶ سانتی‌متر
• پرولین مش ۱۵*۷.۵ سانتی‌متر
• پرولین مش ۱۵*۱۰ سانتی‌متر
• پرولین مش ۱۵*۱۵ سانتی‌متر
• پرولین مش ۳۰*۳۰ سانتی‌متر
• پرولین مش شیاردار ۱۳.۵*۶ سانتی‌متر

علاوه بر این، سایزهای دیگر نیز بر اساس نیاز بیمار و توصیه جراح توسط شرکت‌های مختلف تولید می‌شوند. برای خرید پرولین مش با سایز دلخواه با شماره‌های شرکت آسیا جراح پیشرو تماس بگیرید.

جهت مشاهده پرولین مش‌های برند AJP اینجا کلیک کنید

شایع ترین نوع فتق

در میان انواع فتق، فتق اینگویینال (کشاله ران) شایع‌ترین نوع است. به همین دلیل، پرولین مش ۱۱*۶ که برای این نوع فتق بسیار مناسب است، یکی از پرمصرف‌ترین سایزها برای ترمیم این نوع فتق به شمار می‌رود.

علاوه بر این، پرولین مش شیاردار ۱۳.۵*۶ برای ترمیم دوطرفه طناب اینگوینال طراحی شده است. این پرولین مش که به نام مدل لیختن اشتاین (Lichtenstein) شناخته می‌شود، برای ترمیم فتق کشاله ران مورد استفاده قرار می‌گیرد.

پرولین مش دوال (دو لایه) چیست؟

در برخی موارد، محل فتق با احشاء شکمی در تماس است و به دلیل ساختار توری مانند مش جراحی ممکن است چسبندگی بین بافت‌ها ایجاد شود. برای جلوگیری از این مشکل، یک لایه نچسب (Barrier) به یک طرف پرولین مش اضافه می‌شود تا هنگام تماس با اعضای داخلی از ایجاد چسبندگی جلوگیری کند.

این نوع مش با نام مش جراحی دو لایه (Dual Mesh) شناخته می‌شود. در اکثر موارد، لایه محافظ از سیلیکون گرید پزشکی یا PTFE (تفلون پزشکی) ساخته می‌شود تا علاوه بر جلوگیری از چسبندگی، استحکام و عملکرد مش حفظ شود.

مش‌های قابل جذب

با پیشرفت فناوری و استفاده از مواد قابل جذب و زیست سازگار در ساخت نخ‌ها و ایمپلنت‌ها، مش‌های جراحی نیز به صورت قابل جذب تولید شدند. این نوع مش‌ها به تدریج توسط بدن جذب می‌شوند و در محل عمل باقی نمی‌مانند، اما باید توجه داشت که مش قابل جذب برای همه انواع فتق مناسب نیست و استفاده از آن همیشه با توصیه و نظر جراح انجام می‌شود.

خواص مکانیکی پرولین مش ۱۱*۶

مهم‌ترین خواص مکانیکی پرولین مش‌های ۱۱*۶ عبارتند از:

۱-استحکام کافی

مش‌های جراحی برای ترمیم فتق طراحی شده‌اند و باید در محل مورد نظر استحکام کافی ایجاد کنند تا از بازگشت مجدد فتق جلوگیری شود. به همین دلیل برای تولید پرولین مش، تعداد زیادی نخ تک رشته‌ای با استفاده از تجهیزات خاص بافته می‌شوند تا شبکه‌ای یکپارچه و یکنواخت تشکیل دهند. این ساختار باعث می‌شود که حتی در صورت وجود سوراخ یا ضایعه در بخشی از مش، سایر قسمت‌ها همچنان پایداری و شکل خود را حفظ می‌کنند.

۲-انعطاف‌پذیری مناسب

چون مش‌ها در داخل بدن و در تماس با بافت همبند قرار می‌گیرند، باید از انعطاف و نرمی کافی برخوردار باشند تا با حرکت و تغییر شکل بافت سازگار شوند. مرسلین مش به دلیل چند رشته بودن نخ، انعطاف‌پذیری خوبی دارد. اما پرولین مش‌ها به دلیل تک رشته‌ای بودن نخ باید به صورت کاملاً دقیق و مهندسی شده طراحی شوند تا علاوه بر استحکام، انعطاف‌پذیری خوبی را نیز ارائه دهند.

۳-ابعاد حفره‌ها

ابعاد حفره‌های موجود در ساختار مش نیز اهمیت زیادی دارد. حفره‌های بسیار کوچک می‌توانند محیط مناسبی برای رشد باکتری‌ها ایجاد کرده و خطر عفونت را افزایش دهند. بنابراین حفره‌ها می‌بایست تا حدی درشت باشند تا هم انعطاف قابل قبولی ایجاد کنند و هم خطر ایجاد عفونت را کاهش دهند.

به طور کلی هرچه مش با تعداد رشته‌های بیشتر، تراکم کمتر و انعطاف بالاتر تولید شود، از کیفیت بالاتری برخوردار خواهد بود. همچنین کاهش قطر نخ و ضخامت بافت، کیفیت پرولین مش را افزایش می‌دهد.

چرا از پرولین مش استفاده کنیم؟

در میان مش‌های جراحی، پرولین مش (پلی پروپیلن مش) بیشترین کاربرد را دارد. برخی از دلایل محبوبیت این محصول عبارتند از:

• قابل استفاده در اکثر جراحی‌های ترمیم فتق
• سازگاری بالا با نسوج و بافت‌های بدن
• مقاومت عالی در برابر ترکیبات شیمیایی خون و ترشحات بافتی
• خواص مکانیکی مناسب برای حمایت از دیواره ضعیف شده
• مقرون به صرفه بودن
• قابل سفارش در سایزهای متنوع متناسب با نیاز جراح

اهمیت انتخاب سایز مناسب پرولین مش

تنوع سایز پرولین مش‌ها به دلیل ساختار آن‌هاست که از تعداد زیادی رشته نخ تشکیل شده است. به همین دلیل، تا حد امکان نباید در محیط جراحی برش داده شوند. برش دادن پرولین مش باعث جدا شدن نخ‌ها از ساختار آن می‌شود و این رشته‌ها ممکن است در محیط عمل و حتی در موضع جراحی پخش شده و به عنوان جسم خارجی واکنش بافتی و حساسیت ایجاد کنند.

توصیه می‌شود که از سایز مناسب مش استفاده کنید تا نیاز به برش نباشد. اگر مجبور به تغییر سایز شدید، حتماً مش را دور از محیط جراحی برش دهید و قبل از استفاده آن را با سرم شستشو بشویید تا نخ‌های برش خورده، کاملاً دور از محل عمل از مش جدا شوند.

طریقه استفاده از پرولین مش ۱۱*۶

مراحل استفاده از مش جراحی به صورت زیر است:

• ابتدا جراح با توجه به محل جراحی و اندازه ضایعه، سایز مناسب مش را انتخاب می‌کند.
• پس از باز کردن محل جراحی و دسترسی به ضایعه، بسته‌بندی پرولین مش روی میز جراحی باز شده و مش با سرم فیزیولوژی شستشو داده می‌شود تا آماده استفاده باشد.
• مش جراحی روی محل ترمیم شده پهن می‌شود تا سطح ضایعه به طور کامل پوشش داده شود.
• برای تثبیت مش روی بافت معمولاً از بخیه پلی‌پروپیلن استفاده می‌شود. فاصله و تعداد بخیه‌ها بسته به محل جراحی و صلاحدید جراح متفاوت است.
• در صورت نیاز، ممکن است از بخیه‌های نایلونی، بخیه‌های قابل جذب یا در جراحی‌های لاپاراسکوپی از استپلرهای فلزی مخصوص (Tacker) برای ثابت کردن مش استفاده شود.

برای مشاهده نحوه استفاده از پرولین مش در عمل جراحی ترمیم فتق، ویدیو زیر را تماشا کنید: